Een stuk gezelliger!
Vandaag :
♔ niets op de agenda

v1J

Purmerend 4 wint nipt van de aanstormende jeugd (P7J)

Al dagenlang werd er binnen het jeugdteam P7J  “gevochten” wie tegen mij mocht spelen. (aldus teamleider Chris Bartels). Dat heb ik geweten….Ik werd door Romeyn Brandsma verslagen in een zinderende partij, waarbij het bord van het begin tot het eind in vuur en vlam stond!

Invaller Bert-Jan Melchers was nog een maatje te groot voor Thomas Dovermann. Het stond daardoor al gauw 1-0. Maar zowel Lasse Bartels, als Vladimir Bartels wisten hun tegenstanders resp. Wladimir Goosen en Foppe Reinders knap op remise te houden. Sandro Gaeta verloor van Ton van Diepen. Helaas heb ik van die partij niets gezien, want al mijn tijd ging zitten in het ontsnappen aan het agressieve aanvalsspel van Romeyn. Vreemde gewaarwording is het als je tegenstander bijna elke zet a tempo uitvoert en jij werkelijk alle tijd nodig hebt om daarop een antwoord te verzinnen. Dat kostte me zoveel tijd, dat ik in een stelling, waarin ik alle problemen had opgelost, een stuk liet slaan. Ik kon niet terugslaan omdat mijn Dame hing….Romeyn maakte het keurig af, door Dameruil te forceren, waardoor ik in een verloren eindspel terecht kwam ondanks een mooie vrijpion. Erg knap gedaan Romeyn. Analyse van de partij volgt nog.

Het leek af te stevenen op een gelijkspel, omdat in de laatste partij tussen Sven Damen en Ties Wijnen, Sven gewonnen stond. Helaas beschikte hij nog niet over de juiste eindspeltechniek om het volle punt binnen te halen. Ties ontsnapte met remise en won daarmee de match voor ons. Maar het was een “narrow escape” Ik weet niet wat de uitslag was geweest als we P7J in de laatste ronde waren tegen gekomen. Ze worden per week sterker! En dat is dan weer een groot compliment voor de jeugdleden zelf en natuurlijk hun trainers en begeleider! Chapeau!
Volgende partij: 14 maart uit: Caissa-Eenhoorn

v1J mist scherpte en verliest met 3-1 in en tegen Volendam

Afgelopen donderdag 25 februari speelde Purmerend v1J tegen hekkensluiter Volendam. Als teamleider wil je je dan natuurlijk niet te snel rijk rekenen. Het blijft immers Volendam. Die jongens willen altijd winnen.

Met de nodige focus, ik wilde daar zeker niet verliezen, kwam ik mooi op tijd aan in Pius X. Even een babbeltje maken en misschien nog wat reclame maken voor het open Monnickendams Rapidkampioenschap van 5 maart. In de speelzaal zag ik onze tegenstanders al fanatiek bezig met hun voorbereiding. Het was wel duidelijk dat zij tot op het bot gemotiveerd waren. Gelukkig arriveerde ook Peter ruim op tijd.

Jammer genoeg begon de wedstrijd voor ons wat onrustig. Onze jeugdspelers Lasse en Sander hadden die dag een volle agenda. Daardoor kwamen zij ietsje te laat aan in de speelzaal. Geheel volgens de wedstrijdregels en de eerder gemaakte afspraken waren hun klokken al om 20.15u in gang gezet.

Terwijl onze jonkies nog even moesten bijkomen van het gehaast, gingen hun tegenstanders direct vol in de aanval. Ook de stelling van Peter werd door Jan Sier flink onder druk gezet. Gek genoeg leek mijn tegenstander te schrikken van de zet e2-e4 en won ik al snel zijn centrumpion. Tijd genoeg voor een rondje langs de borden. Ik zag dat mijn teamgenoten geen materiaalachterstand hadden opgelopen. Tevreden zocht ik Ronald Klepper weer op aan bord 1. Die deed de ene na de andere goede zet. Het zou geen gemakkelijke avond worden.

Tijdens mijn tweede rondje langs de borden werd dit gevoel steeds sterker. De ‘Volendammers’ kregen in het middenspel al snel overwicht. Sander leek eerst goed stand te kunnen houden tegen een nogal aanwezige Jan Schilder. Helaas kwam hij daarna toch te veel materiaal achter. Lasse raakte zijn dame kwijt. Desondanks vocht hij dapper door. Jan Ettema gaf hem echter geen kans om terug te komen in de partij. Peter stond lang in de verdrukking. Juist toen hij eindelijk zijn stukken goed gepositioneerd leek te hebben, ging het volgens hem bij het afruilen van de stukken volledig mis.

Ik kreeg de tussenstand van 3-0 meteen even ingepeperd door de ‘winnaars’ en hoorde hen daarbij iets van 4-0 zeggen. Het werd steeds drukker rond bord 1 en ik liet daarop weten wel voor de eer verder te willen spelen. Ronald Klepper ging steeds gemotiveerder in de aanval. De spanning liep hoog op. Op een bepaald moment hoorde ik ook iets van een analyse die, gek genoeg, betrekking leek te hebben op mijn partij. Mijn tegenstander probeerde daarna van alles, maar kon geen kwetsbaarheden creëren in mijn stelling. Toen ik een toren in de aanbieding deed, werd zijn dame uit het veld geslagen door een aftrekschaakje. Verbouwereerd gaf hij op.

Natuurlijk wisten we van te voren dat de externe competitie niet makkelijk zou worden. Ook deze avond heeft weer voldoende leerstof gegeven. Er is nog een ronde te gaan. We zijn zeker niet kansloos.

John Bond

Purmerend v1J weer bijna in de punten.

Afgelopen donderdag 4 februari speelde Purmerend v1J tegen het viertal van HWP. In de nipt

verloren wedstrijd tegen ZSC Saende, lieten onze jonkies al zien dat hun niveau snel groeit. Ook

tegen HWP achtte ik ons team daarom niet kansloos.

Helaas kon Sander dit keer niet van de partij zijn. Maar gelukkig beschikten we dankzij

wedstrijdleider Anton Bakels wel over supersub Alexeij Smit.

Peter speelde dit keer aan het eerste bord. In de vorige externe wedstrijd liet hij een prima pot zien.

Ondanks materiaalverlies wist hij in het eindspel het hoofd koel te houden en het initiatief naar zich

toe te trekken. Beheerst speelde hij vervolgens naar winst. Jammer genoeg kon hij dit keer geen vuist

maken. Van zijn partij heb ik eerlijk gezegd niet veel meegekregen. Ik zag nog wel dat hij moest

opgeven.

Wegens een gebrek aan wedstrijdritme had ik mijzelf namelijk aan bord 3 geposteerd. Bovendien

wilde ik ook het nodige kunnen volgen van de met wit spelende jeugdleden Alexeij en Lasse.

Alexeij zag ik al snel de teamleider van HWP het vuur aan de schenen leggen. Toen deze begon te

schutteren, maakte Alexeij korte metten met hem. Alexeij kondigde zelfs mat in twee aan. Zijn

tegenstander wilde het zover niet laten komen en gaf op. Dat werd niet geaccepteerd door Alexeij.

Hij stond erop de partij uit te spelen. Sportief liet de meneer zich vervolgens op de 24ste zet matten.

Lasse had een slechte avond. Hij begon wel goed. In materiaal stond hij zelfs een puntje voor. Lasse

ging echter ten onder aan de ‘aanraken is zetten’ regel. Op het moment dat hij zijn loper had

vastgepakt, zag hij mat in één op zijn netvlies verschijnen. Al zijn goede zetten gingen direct in rook

op. Te veel gericht geweest op het eigen spel. Een harde les.

Zelf kwam ik in de opening een pion voor. Een compleet gebrek aan creativiteit deed mijn

voorsprong daarna verdampen. Ik kwam zelfs een pion achter. Mijn tegenstander vertrouwde mijn

aanval niet en bood daarop snel remise aan. Ik schatte in dat het een terechte uitslag was.

Maar toch. Weer net geen matchpunten.

Op 25 februari spelen we op en tegen Volendam.

Nieuwe ronde nieuwe kansen.

John Bond