Een stuk gezelliger!


Nieuwsarchief


Categorieën

Vandaag :

♔ niets op de agenda

Drie keer IM!

Dit weekend hebben drie spelers met een achtergrond bij schaakclub Purmerend de titel van Internationaal Meester verworven.

Michiel Bosman behaalde dit resultaat zaterdag 21 april al bij zijn eerste zet, even na 13:00 uur, in zijn partij voor huidig landskampioen LSG tegen Kennemer Combinatie. Zijn tegenstander, GM David Klein, had een voldoende hoge rating zodat het resultaat (remise) niets meer uitmaakte voor het binnenhalen van zijn laatste norm. Even later speelde Pieter Hopman, hij moest er nog even voor werken, na 11 zetten remise,  en had hij zijn laatste norm en daarmee de Meestertitel binnen. Yong Hoon de Rover vertelde me afgelopen donderdag tijdens het snelschaakkampioenschap dat hij zondag 22 april moest winnen in de Belgische competitie voor zijn laatste norm. Daar had hij alle vertrouwen in en dat bleek gerechtvaardigd.

Michiel en Pieter zijn beiden voortgekomen uit de jeugdafdeling van onze schaakclub, ‘eigen kweek’ zogezegd. Yong Hoon is op een iets latere leeftijd, op zijn zestiende of zeventiende, bij de club gekomen en heeft dus bij Purmerend een lange geschiedenis.

Uiteraard heb ik voor de prestaties van Pieter en Yong Hoon groot respect. Maar, zoals ik in het artikel ‘Oude Meesters’ al schreef doet, vanwege mijn persoonlijke relatie met hem, de norm voor Michiel mij het meest. Vandaar hier wat, volstrekt onvolledige, wetenswaardigheden over zijn achtergrond.

Wat goed is komt snel

De basis voor zijn succes is gelegd bij onze schaakclub. De ouderen onder ons kennen Michiel nog wel. Op achtjarige leeftijd leerde Michiel schaken van zijn zus, op zijn negende werd hij lid van schaakclub Purmerend. Zijn talent bleek al spoedig. In het clubblad van februari 1979 schrijft jeugdleider Jaap Leguijt al snel nadat Michiel lid is geworden: ‘Luud (! rh) Preker staat zesde en de zevende plaats wordt ingenomen door Michiel Bosman. Michiel heeft tien ronden gespeeld en alles gewonnen; dat wordt nog wat voor de toekomst, want hij is pas 9 jaar!’

In 1980 en 1981, overigens gelijk met Luc Preker, behaalt Michiel respectievelijk het Toren- en Koningsdiploma, het schaakleerprogramma dat voorafging aan de huidige stappenmethode van van Wijgerden.

Zijn erelijst bij Schaakclub Purmerend: in de seizoenen 1980-1981 en 1981-1982 wordt hij kampioen bij de jeugd, in het seizoen 1984-1985 wordt hij snelschaakkampioen bij de senioren en wint hij het eerste Open Kampioenschap van Waterland. Dat is tevens het laatste seizoen bij onze club. In oktober 1983  speelt hij voor het eerst als invaller in het eerste team. Verslaggever Siem Band jr. schrijft: ‘En dan Michiel Bosman, ons 14-jarig talent. Als een komeet omhooggeschoten en nu zijn debuut in het eerste en nog wel in een uiterst belangrijke wedstrijd! Kort en bondig: hij wint zijn partij uit-één-stuk.’ In de rest van het seizoen wint hij nog twee partijen, invallen met drie uit drie is een prima resultaat.

Henk Breeuwsma schrijft in een overzicht over de periode 1981-1986 in het clubblad: ‘Deze periode stond vooral in het teken van de stormachtige ontwikkeling van onze jeugdspelers. Het eerste jeugdteam (tot 16 jaar) werd kampioen van Noord-Holland met de spelers Walter Verdonk, Roland Verdonk, Eddy Hartmans, Guido Jansen en Michiel Bosman, waarvan vooral de laatste veel potentie had.’

Die potentie bleek: Michiel wint het kampioenschap van de NHSB tot 16 jaar. Omdat ik de toenmalige bondscoach voor de jeugd, Cor van Wijgerden, ken tip ik hem over het talent van Michiel. Voor mij bleek dat onder meer uit zijn voor die leeftijd al prima behandeling van het eindspel en zijn vaardigheden in het snelschaken. En zijn uitwerkingen van het huiswerk dat ik bij de trainingen aan onze talentvolle jeugd gaf waren wat inzicht betreft net een slag dieper dan die van de anderen. Van Wijgerden liet me weten dat als Michiel bij de eerste drie van het NK zou eindigen hij automatisch bij de centrale jeugdtraining zou komen. En dat gebeurde omdat Michiel bij dat NK gedeeld eerste werd.

Michiel wordt twee keer kampioen van Noord Holland tot 20 jaar. In het seizoen 1985-1986 wint hij met overmacht met de fraaie score van 6½ uit 7. Dat levert een uitnodiging op voor een trainingsstage bij GM Paul van der Sterren. In 1986 doet hij mee aan het NK in Hilversum, het jaar dat Loek van Wely met 8½ uit 9 kampioen wordt. Toen Michiel in de 8e ronde tegen Loek moest spelen ben ik gaan kijken en herinner me goed hoe hij vastberaden achter het bord zat. Het zou hem niet gebeuren dat Loek van hem zou winnen. En dat gebeurde ook niet, na 65 zetten werd de vrede getekend.

Desgevraagd geeft Michiel aan dat de prijs die hem het meest dierbaar is de ‘GM JH Donner trofee’ is, de prijs voor de meest strijdlustigste speler. Die wordt, voor de eerste keer, aan hem uitgereikt door Jeroen Piket.

Om zijn talent verder te ontwikkelen kiest Michiel in 1985 voor een overstap naar Het Witte Paard in Zaandam omdat die club in de 1e klasse van de KNSB uitkomt. Wij zien hem niet graag vertrekken maar begrijpen en respecteren zijn keuze. Het seizoen erna gaat hij bij Amstelveen in de Hoofdklasse (nu Meesterklasse) spelen. En spoedig daarna vraagt coryfee Corrie Vreeken van Volmac, de club die van 1976 tot 1995 heerste in het Nederlands schaak (Volmac/Rotterdam met 18 kampioenschappen als 2e in de lijst van clubkampioenen) en ook internationaal zijn partij meeblies, hem om daar te komen spelen. Dat is een kans die hij niet kan laten lopen, bij een club met onder anderen Korchnoi, Timman, Böhm, van der Wiel en zelfs Euwe een korte tijd, in de gelederen. Na het wegvallen van de sponsoring verliest Volmac veel van zijn kracht en stapt Michiel over naar vriendenclub LSG, in de buurt van zijn woonplaats. Al met al heeft hij zo’n 30 jaar vrijwel onafgebroken op het hoogste niveau in de KNSB-competitie geacteerd.

Dat Michiel nog steeds warme gevoelens koestert voor schaakclub Purmerend blijkt uit het feit dat hij een paar jaar geleden, in een interview dat hij aan de Warner de Weerd gaf naar aanleiding van zijn invitatie voor een jubileumgroep van het Voorjaarstoernooi, aangaf dat als hij bij LSG zou vetrekken Purmerend zijn eerst keus zou zijn. En toen ik een poosje geleden zijn kansen voor zijn laatste norm besprak bood hij aan bij het behalen van zijn titel een simultaan te komen geven bij zijn jeugdliefde.

Nu ook Pieter en Yong Hoon hun Meestertitel op zak hebben opperde hij het, m.i. aantrekkelijke, idee dat zij gedrieën een grote simultaan zouden kunnen geven.

Met  zijn bijna 49 jaar is Michiel misschien wel de oudste Nederlandse speler die zijn Meestertitel heeft gehaald. Met de titel is een langgekoesterde wens in vervulling gegaan. In zijn jonge(re) jaren zat hij er vaak net tegenaan. Daarna gooide de maatschappelijke carrière roet in het eten. Pas de laatste paar jaar kon hij er bij tijden weer vol tegenaan. In 2016 stopte hij na de maximale periode van negen jaar als penningmeester van de KNSB. Dat hij als bestuurder zeer werd gewaardeerd blijkt uit het feit dat hij tot lid van verdienste van de KNSB is benoemd. En daarmee het jongste lid van verdienste is dat als bestuurder, niet als schaker, deze eretitel heeft gekregen.

Wat goed is komt snel!

Nabeschouwing NHSB competitie 2017/18 team Purmerend 3

.

 

De NHSB competitie wordt rond deze tijd afgerond. Een goede gelegenheid om eens te kijken naar de teamresultaten en in dit artikel naar het team Purmerend 3, NHSB competitie klasse 2C.

Ons derde team is derde geworden, een goed resultaat. Maar hadden we meer mogen verwachten??

Enkele conclusies:

Conclusie 1: Op basis van de gemiddelde Elo rating van de teams is het terecht dat Krommenie 2 kampioen geworden is.
De Elo-rating van vier hoogst geëindigde teams is als volgt:

Plaats team Elo gemiddeld matchpunten bordpunten
1 Krommenie 2 1786 12 36
2 ZSC Saende 3 1693 11 30,5
3 Purmerend 3 1776 9 30,5
4 De Waagtoren 5 1694 7 28,5

ZSC Saende heeft zich met een lagere rating van de opgegeven teamleden op de tweede plaats genesteld.
Zoals bekend zal zijn versloeg ZSC Saende in de laatste ronde Krommenie met 5-3. Maar wegens een administratie slordigheid van ZSC Saende werd de uitslag door de NHSB-wedstrijdleider omgezet in 4-4, hetgeen Krommenie de eerste plaats opleverde.
Een opmerkelijk gegeven is dat de drie invallers bij ZSC Saende Elo-ratings hadden van 1752-1798, terwijl de gemiddelde Elo-rating van de vaste spelers 1693 was. Dat duidt erop dat het team van ZSC Saende kan putten uit een reservoir van sterke spelers. Dat is een luxe die zijn vruchten afwierp gezien de eerste plaats die duidelijk binnen het bereik van het team van ZSC Saende lag.

Conclusie 2: Purmerend 3 heeft het laten liggen tegen de zwakkere teams, met name tegen Assendelft.
Op basis van de Elo-rating van de spelers is uitgerekend voor Purmerend 3 wat de “Elo uitslag” had moeten zijn tegen de andere teams. De resultaten van deze berekening zijn samengebracht in de volgende tabel te samen met de gerealiseerde uitslagen.

stand team

NHSB kl. 2C

Elo uitslag

bordpunten

uitslag

bordpunten

Elo uitslag 

matchpunten

uitslag

matchpunten

1 Krommenie 2 4,2-3,8 4-4 1 1
2 ZSC Saende 3,7-4,3 4-4 0 1
3 Purmerend 3
4 De Waagtoren 5 4,4-3,6 4,5-3,5 2 2
5 Het Spaarne 2 4,8-3,2 4-4 2 1
6 Santpoort 3 5,3-2,7 4,5-3,5 2 2
7 Assendelft 5,2-2,8 3,5-4,5 2 0
8 Volendam 2 5,5-2,5 6-2 2 2
totaal 33,1-22,9 30,5-25,5 11 9

Ons team heeft een goede score behaald tegen de twee koplopers (2 matchpunten) maar heeft het laten liggen tegen de minder sterke teams van Het Spaarne en vooral  tegen Assendelft (uit die twee matches 3 matchpunten minder dan de Elo verwachting).

Overigens komt de score van 30,5 bordpunten (uit 56 partijen) redelijk overeen met de verwachte Elo-score van 33,1. Wellicht dat een statisticus onder de leden het kan beamen maar m.i is de kans voor het behalen van de bordpunten bij benadering verdeeld volgens de Poisson kansverdeling. Het gemiddelde is de berekende 33,1 bordpunten. De standaarddeviatie is gelijk aan de wortel uit het aantal bordpunten en is gelijk aan +/- 5,8 bordpunt. Dus Purmerend 3 heeft als team “Elo-conform” gespeeld. (Vorig seizoen behaalden we ook een Elo-conforme score van 32 bordpunten tegen Elo 31,5, zie vorig seizoen).

Bij deze analyse wordt het resultaat van het team als groep bekeken. Het is niet zinvol om naar prestaties van individuele spelers te kijken. Natuurlijk kan de score van een individuele speler sterk afwijken van zijn verwachte Elo-score, zowel in positieve als negatieve zin. Maar een steekproef van zeven partijen is te klein om daaruit conclusies te trekken. Een lage score van de ene teamspeler wordt gecompenseerd door een hogere score van de andere teamgenoten.

Het verschil in bordpunten tussen winnaar Krommenie en Purmerend of ZSC Saende is 36 minus 30,5 is 5,5 bordpunt en ongeveer gelijk aan de standaarddeviatie van 5,8. Dit toont wel dat Krommenie stevig afstand heeft genomen, voor wat betreft bordpunten, van ZSC Saende en Purmerend en zeer verdiend gewonnen heeft.

Conclusie 3: De invallers verzamelden in 10 partijen 5 bordpunten (50%). Een goede prestatie mede gezien het feit dat hun tegenstanders in het algemeen een hogere Elo rating hadden.

Conclusie 4: Met alle respect voor het goede overall resultaat van de invallers zou Purmerend vrijwel zeker gewonnen hebben van ZSC Saende indien in die wedstrijd het team voltallig zou zijn aangetreden.
Een trouwe opkomst van de teamleden is een voorwaarde om kampioen te worden. Een trouwe opkomst maakt bovendien het leven voor teamleider en externe competitieleider comfortabeler.

 

Voor het komend seizoen is de boodschap:

  1. Zorgen dat de spelers uitgerust en ontspannen aan het bord verschijnen om de maximale prestatie te kunnen leveren.
  2. Een zo sterk mogelijk bezet derde team.
  3. Een killer-mentaliteit vanaf de eerste wedstrijd, met name tegen de op papier zwakkere teams.
  4. Een trouwe opkomst van de vaste teamleden.

Rest nog om Rik Slaman te bedanken voor zijn prettige inzet in het team. Bovendien prijkt hij als nummer 1 op de NHSB klasse 2C score lijst met 5,5 uit 7 (78%).
We zullen zijn inzet voor het team volgend seizoen gaan missen.

Ook dank aan Bert-Jan Melchers die soepeltjes de externe competitie onder zijn hoede had.

P.S. Uiteraard felicitaties voor ons jeugd C-team. Een prachtig resultaat: Kampioen in de NHSB. Veel succes bij het NK!!

.

 

 

Jeugd C-team kampioen Noord Holland

Anton Bakels kan het zich niet herinneren wanneer het voor het laatst was (misschien wel voor het eerst in het bestaan) maar het is echt gebeurd het C-team (tot en met 14 jaar) is Noord Hollands kampioen geworden en mag zich namens de NHSB vertegenwoordigen op het NK voor C-teams in het nieuwe seizoen.

De jongens versloegen de favoriet Kennemer Combinatie (3 spelers met hogere rating) en daarnaast het verbazingwekkende sterke Caissa Eenhoorn in een dubbelronde.

De jeugd heeft de toekomst en dat heeft Schaakclub Purmerend zeker met Thijs Schols (pas 10), Dennis Jansma (pas 10), Tim van Rijs (pas 11) en Vladimir Bartels (pas 12).

Caissa Eenhoorn bedankt voor de goede organisatie.

 

 

 

 

 

Onnodige nederlaag 1e team in laatste wedstrijd

Afgelopen zaterdag gingen we naar Caïssa in Amsterdam. Yong Hoon had ons bij hem thuis uitgenodigd voor de warming-up. Dat lukte goed op deze warme zomerse dag.

Lopend vertrokken we naar gebouw de Meevaart in de Balistraat in Amsterdam-Oost alwaar nog 3 andere wedstrijden van het 2e, 3e en 4e van Caïssa werden verspeeld.

Al heel snel (na 11 zetten) kwamen Pieter aan bord 9 en Dennis Brouwer remise overeen, waarbij Pieter zijn laatste IM-norm scoorde en daarmee onze 1e IM van de club is geworden, waarvoor onze hartelijke gelukwensen. De toekenning zal op een congres wellicht in oktober worden gehonoreerd, dus nog even geduld.

Hierna won Yong Hoon zijn partij aan bord 2 tegen de 73-jarige nestor en GM Hans Ree, Nederlands kampioen in 1969, 1971, 1971 en 1982. Na het Wolga-gambiet te hebben gespeeld, zag het er niet zo geweldig uit voor onze man, maar toen Ree vrij snel misgreep, stonden we na 1,5 uur voor. Vandaag probeert ook Yong Hoon in de Belgische competitie zijn laatste IM-norm te scoren. Succes gewenst.

Een half uurtje later volgde Giel aan bord 5, maar met een nul, want Mariska de Mie maakte korte metten met Giel. Het zit Giel niet mee tegen de dames, 2 jaar geleden verlies tegen Anne Haast, maar ze zijn dan ook wel sterk. Ik moet dan altijd denken aan een andere GM en veelvuldig Nederlands kampioen Jan Hein Donner, die beweerde dat vrouwen niet konden schaken. Hij moest eens weten!

Na 2,5 uur kwamen we op achterstand, omdat Anton aan bord 8 het tij niet kon keren tegen de koningsaanval van Robert Kikkert, die wel 200 ratingpunten meer had.

Het werd 2-3 omdat invaller Ton van Nieuwkerk aan bord 10 een verrassende remise speelde tegen oud-clubgenoot Michael Wunnink, waarvan hij reeds 3x had verloren. Ton stond zelfs een gezonde pion voor, maar gezien de resultaten uit het verleden en de stellingen op de overige borden, mocht hij remise aanbieden.

Peter aan bord 6 speelde een prima partij tegen Enrico Vroombout en na 3 uur werd er remise overeengekomen.

Onverwacht kwamen we op 2,5-4,5 achterstand. Enrico aan bord 1 tegen Arno Bezemer had een prima stelling opgebouwd en de druk nam toe, totdat onze man ineens misgreep en het direct uit was. Het was Enrico’s 7e nederlaag op rij, maar daaraan komt volgend seizoen ongetwijfeld een einde, alleen wat meer op de handjes gaan zitten en niet te snel zetten, zeker als je veel meer tijd hebt dan de tegenstander.

De spanning werd teruggebracht door Lucas aan bord 4 die weer een puike partij afleverde en met een pracht van een combinatie de winst naar zich toe trok.

Hierbij de notatie Rogier van Arkel-Lucas van Mil:

  1. e4, d6 2. d4, Pf6 3. Pc3, g6 4. f4, Lg7 5. Pf3, 0-0 6. Ld3, Pa6 7. 0-0, c5 8. d5, Tb8 9. De1, Pb4 10. a3, Pd3x 11. cd3x, b5 12. Dh4, b4 13. ab4x, cb4x, 14. Pd1, Lg4 15. Ta7x, Lf3x 16. Tf3x, Dc8!! 17. Ld2, Dc2 18. De1, Ta8 19. Ta8x, Ta8x 20. Lb4x, Ta1 21. Tf1, Dd3x 22. e5, Dd4+ 23. Kh1, Pe4 24. ed6x, ed6x 25. Lc3, Pf2+ 26. Kg1, Ph3+ 27. Kh1, Dd1x 28. gh3x, Dd5x+ 0-1

Na 4 uur spelen bracht Barry aan bord 3 een gelijke stand 4,5-4,5 op het scorebord door in een prima partij hun ongeslagen topscorer Juan de Roda Husman zijn 1e nederlaag toe te brengen. Het zag er nog even dreigend uit, waarbij er secuur moest worden gerekend, maar laat dat maar aan Barry over. Barry is met 7,5 uit 9 topscorer van ons team geworden. Maar ook ongeslagen is Nicky met 5,5 uit 7. Pieter scoorde 6,5 uit 9 en Yong Hoon 6 uit 9.

Resteerde Michael, ook al invaller voor de afwezige Nicky (jarig) en Wim, die de bus weer ergens heen moest rijden. Hij speelde met verve, maar kon toch niet voorkomen dat Alje Hovenga een pionnetje voor kwam en hij een nare dubbelpion had. Hij vocht voor wat hij waard was, maar het pionnetje bleef achter tot het eindspel van beiden een toren en 3 tegen 2 pionnen en de koning van Michael ver verwijderd van het strijdgewoel. Dat werd dus een nederlaag en zodoende de 2e nederlaag van het seizoen voor het team.

Door dit resultaat zijn we als 4e geëindigd samen met Caïssa met meer bordpunten. Voorwaar een voortreffelijk seizoen, met gelukkig in de laatste wedstrijden geen stress meer.

Voor de complete stand en de gedetailleerde uitslag, zie de KNSB site.

 

 

Yong Hoon de Rover Snelschaakkampioen

Yong Hoon de Rover won op donderdagavond 20 april zeer overtuigend het snelschaak kampioenschap van onze vereniging.
In zijn eerste partij tegen de als 3e geëindigde Barry Brink “gaf hij nog een half puntje weg”, maar daarna won hij achtereenvolgens van Pieter Hopman, Frank Reurs, die zich zeer verrassend voor de kopgroep had geplaatst, Michael Yu en onze coming man: Romayn Brandsma. Romayn mocht de plaats innemen van Gerard Lonnee, die zich als grote verrassing ook had geplaatst voor de kopgroep.
Eindstanden volgen nog.