Het is een COMPLOT!!! Ze gunnen me gewoon die beker niet, die prachtige, schitterende bokaal! Waar ik alle recht op heb!!! Niemand heeft zo vaak in deze competitie gespeeld en de finale gehaald!!!!
Het begint al zo ontzettend ongelofelijk ONEERLIJK! Daar zijn geen woorden voor. Het gaat werkelijk alle perken te buiten.
De loting voor de beker vindt plaats op een moment dat ik NIET AANWEZIG ben!! Fout! Fout!! Heel, heel, heel erg verkeerd en ontzettend gemeen! Zo’n enorme fout maak je niet vaak mee. Dat ik op het laatste moment iets nog belangrijkers te doen had, het komt ze goed uit. Stiekem, achter mijn rug om, gauw de loting plannen!
Ze gunnen me de kans op mijn zoveelste finaleplaats in de beker gewoonweg niet! De winst in de bekercompetitie is met een vooropgezet plan van me gestolen. Een oneerlijkheid van buitengewone proporties!
Als mijn tegenstander wordt natuurlijk Pieter bedacht. Dat kan nooit of te nimmer een eerlijke loting zijn geweest. Echt oneerlijk, doorgestoken kaart. Degene die recht heeft op de beker tegen de op papier sterkste. Het kan niet anders dan dat ze dat van tevoren hebben bedisseld. Een achterbaks plannetje om me uit te schakelen. Ze proberen het een ‘eerlijk’ tintje te geven door net te doen alsof er geloot is. Ik was er niet bij, zo moet het gegaan zijn. Een asociale waarheid!! Een heel erg smerig spelletje is het!!
In onze straat heb ik het erover. Al mijn buren, vooral die rechts van mij, zelfs die aan het uiterste einde van de straat, vinden het ook allemaal zo buitengewoon ontzettend oneerlijk. Terwijl het niet eens schakers zijn!
Bij mijn IJsclub zijn ze het unaniem, allemaal en iedereen, met me eens!! Sommige van mijn vrienden, allemaal trotse jongens van de IJsclub, beginnen spontaan ooggaten in hun ijsmutsen te knippen. Ze willen optrekken naar Triton. Ze willen achteraf de belachelijke ‘loting’ corrigeren en op een eerlijke manier mijn recht op een gemakkelijker tegenstander en vanzelfsprekende overwinning opeisen. Ik moedig ze niet direct aan, voor de vorm doe ik een poging ze ervan te weerhouden. Als ze nog komen, ik was mijn handen in onschuld, ik heb er niks mee te maken!
Knarsetandend moet ik me bij die zogenaamde loting neerleggen. Vroeger, toen hij nog maar net kwam kijken, heb ik op veel grandioze, onovertroffen manieren van hem gewonnen. En onlangs nog. Ook al is het wel lang, heel lang geleden, maar dat maakt niet uit. Ik herinner me het immers nog als de dag van gisteren.
En die paar ratingpuntjes verschil, dat is ook maar een getal. Feiten en cijfers zeggen me niets, al helemaal niet als ze me niet bevallen.
Voor de geweldig uitdagende, maar onterecht en noodgedwongen, confrontatie die me tegen deze gigant te wachten staat moet ik een uitgekiende, nooit eerder vertoonde strategie bedenken. Geïnspireerd en binnen de grenzen van mijn eigen edele ethische principes verzin ik een ongelooflijk briljant plan: MAXIMAAL AGRESSIEF GENIAAL AANVALLEN. Even overwoog ik de afkorting op mijn rode baseball cap te laten borduren zodat ik het niet kon vergeten. Maar met mijn fenomenale geheugen moet ik het zo ook kunnen onthouden.
Een geweldig belangrijk onderdeel van mijn schitterende strategie is om een ongekend fantastische opening te gaan spelen. Niet het Engels, ik haal een andere geweldige TROEF van stal. Dat zal hem mega van schrik doen verschieten. Na mijn enorm verrassende derde zet heb ik dan al een zo groot psychologisch voordeel dat het niet meer mis kan gaan en hij sidderend tegenover me zit. Dat zal ze leren!!
Ik zie nu al uit naar mijn HISTORISCHE OVERWINNING. Daar gaat nog heel, heel lang over gesproken worden. De partij gaat de geschiedenis in als een ECLATANT SUCCES en wordt als een extreem leerzaam monument in de openingsboeken vastgelegd. Mijn naam wordt voor eeuwig als bedenker en naamgever aan deze geweldige variant gekoppeld. De geschiedenis wordt herschreven.
De eerste drie zetten van de partij verlopen geheel volgens mijn GENIALE PLAN. Het is ongetwijfeld uniek in de geschiedenis van het schaakspel dat er zo snel, al op de vijfde zet, een blunder gemaakt wordt van gigantische proporties. Mijn geweldige adviseur van grootmeesterlijk niveau uit de hoofdstad van Hongarije, wat een prachtig land, ik heb daar hele goede vrienden, zette nog wel zwart op wit voor me dat het in deze stelling volstrekt uit den boze is de loper naar veld f5 te spelen. Terwijl het op andere momenten toch juist de MEEST STERKE ZET is. Ik heb het wel gelezen, maar ik weet het altijd beter. Ik laat me leiden door mijn eigen MORELE KOMPAS en heb het niet onthouden. Dat is me niet aan te rekenen, het was maar een klein zinnetje en als je zulke grote gedachten hebt als ik kijk je daar makkelijk overheen.
Mijn volgende zet, de dame naar h4, passend in het systeem maar HELEMAAL ZELF BEDACHT, was er een van ongekende schoonheid. Een imponerende subtiliteit die wit moet dwingen zijn pion naar e3 op te spelen. Nog namijmerend over mijn ontzaglijk creatieve vondst gaat de witte pion niet naar e3 maar naar g3. Een ontzettend flauwe zet, zoiets hoor je niet te spelen. Gelukkig zijn er toeschouwers die de fabuleuze kracht en diepere gedachte van mijn spel wel doorgronden. De witte structuur is hopeloos verminkt, de witte koning staat potentieel op de tocht en na zes zetten nog steeds in het midden. Die moet spoedig ten prooi vallen aan de verpletterende aanval met mijn stukken. Als ik ze kan ontwikkelen is het zo gepiept. Nog maar een paar zetten en de stelling is rijp voor opgave. En dat voor de luttele prijs van een ongelooflijk grote hoeveelheid gevoel van eigenwaarde en, niet te vergeten, het verlies van een in aanleg enorm sterk stuk. De Chinezen hebben er zelfs een jaar naar vernoemd. Zo sterk.
Om het oneerlijke verlies, het klopt gewoon niet dat ik heb verloren, recht te zetten en er een meer dan verdiende overwinning van te maken, overweeg ik juridische stappen. Er zijn zoveel steekhoudende argumenten voor. Al moet ik tot de Hoge Raad doorprocederen.
Ten eerste hoort een Meester niet van een TALENTVOLLE, BRILJANTE SCHAKER met nog een schitterende toekomst voor zich, te winnen. Dat is volstrekt uit den boze, een geweldige, onbeschaamde pedagogische misser. Een Meester hoort te onderwijzen en er een buitengewone eer in scheppen dat een leerling van hem wint.
Een tweede kapitale oneerlijkheid is dat de uitslag gewoon OPENBAAR GEPUBLICEERD is!! Iedereen leest nu dat ik heb verloren, terwijl iedereen weet dat ik een niet eerder vertoonde historische overwinning had moeten boeken. Tot in de verre, verre eeuwigheid blijft deze ongelooflijk foutieve uitslag op het internet te vinden. Uiteindelijk zullen zelfs buitenaardse stelsels er kennis van nemen en ten onrechte vinden dat ik een prutser, maar wel een fantastisch grote, ben. Oneerlijker kan het niet.
En zo zijn er nog meer.
Als de uitslag niet wordt rechtgezet eis ik een megabedrag aan SMARTENGELD. Dan maken we daar een deal over. Hoe dan ook verlang ik, nee eis ik, een berouwvolle rectificatie.
Vanzelfsprekend zal het bestuur in zijn eerstkomende vergadering ter compensatie op de NOBELE GEDACHTE komen mij een prijs toe te kennen voor de meest waanzinnige klungelpartij ooit gespeeld. Of voor iets anders, ze verzinnen maar wat. Wat voetballers kunnen, kunnen schakers zeker. In de Keizercompetitie heb ik niet voor niets in vijf partijen prachtige deals weten te sluiten en in vier partijen de VREDE GETEKEND met mijn ontzaglijk sterke tegenstanders. Ook al zijn ze niet zo sterk als ik. Dat ze zich niets in het hoofd halen!
En anders is er vast wel iemand die zijn of haar prijs voor wat dan ook aan mij wil geven. Mijn GENIALITEIT staat immers buiten kijf en moet hoe dan ook beloond worden. Niemand immers die het meer verdient dan ik.
We zullen zien wat er gaat gebeuren.
Naschrift:
Natuurlijk gun ik Pieter zijn overwinning. Graag had ik hem meer partij gegeven, ik had er echt zin in het hem zo moeilijk mogelijk te maken. Maar als je zo klungelig speelt als ik heb gedaan verdien je niet meer dan een vette nul.
Mijn strategie was een ongebruikelijke, maar scherpe opening te spelen. Ik meende me een bekerpartij te herinneren waarin ik voor een dergelijke aanpak koos. Pieter koos toen niet voor de scherpe varianten, maar speelde gewone, gezonde zetten. De openingsvoorbereiding kon daarmee de prullenbak in.
Een voordeel(tje) voor de zwakkere speler is dat het dan een poos ongeveer gelijk blijft, maar uiteindelijk is de kans groot dat de ervaring en het betere spelinzicht de doorslag geeft. En dat gebeurde toen ook en ging ik roemloos kopje onder.
Mijn vijfde zet is een simpele openingsfout. De opening heb ik niet goed genoeg en vooral te vluchtig bestudeerd. Een paar ideeën opgepikt, te weinig echt goed bekeken en op het bord gehad. Ik had het kunnen en moeten weten, het boek is duidelijk:
‘Unfortunately, 5. …, Lf5?! does not work for tactical reasons, since after 6. Pc3! White is better in all variations.’
Die tactiek had ik gewoon tijdens de partij ook moeten zien. Mijn instinct liet me in de steek, …, Lf5 past immers wel in het systeem en speelde ik te nonchalant.
De zesde zet …, Dh4, na best lang nadenken gespeeld, is een ordinaire blunder, een misrekening die eenvoudig een stuk kost. Op het moment dat ik de klok indruk zie ik het. Tegen beter weten in en uit frustratie speel ik nog door tot de veertiende zet.
Tsja.